Histeria

Potocznie terminem tym określa się wszystkie skrajne stany emocjonalne, takie jak histeryczny płacz lub śmiech. Lekarze natomiast określają w ten sposób chorobę nazywaną kiedyś nerwicą histeryczną, kiedy stan psychiczny prowadzi do rzeczywistych objawów somatycznych.

Najczęściej są to: Porażenie, drgawki, ślepota, widzenie lunetowe, głuchota, utrata powonienia, uczucia i mowy. Jednym z typowych objawów jest tzw. globus histericus – trudności w połykaniu spowodowane wrażeniem obecności w gardle ogromnej kuli. Niekiedy objawy występują po bardzo silnym stresie.

Psychiatrzy uważają, że jednym z powodów wystąpienia histerii jest chęć uniknięcia konfliktów np. nagła głuchota występująca po kłótni. Drugim powodem jest chęć uniknięcia sytuacji wywołującej lęk i uczucie zagrożenia – dzieje się tak np. w przypadku dzieci, u których występują wymioty przed pójściem do szkoły.

Konieczne jest dokładne badanie pacjenta, w tym także ocena neurologiczna oraz badanie krwi i moczu. Nierzadko wykonywane jest inne badanie obrazujące mózgu, które mają na celu wykluczenie takich chorób jak guz lub udar mózgu. W podejrzeniu histerii lekarz zleca wykonanie testów psychologicznych.

Histerie leczy się zazwyczaj za pomocą leków uspokajających lub przeciwlękowych, ale podstawową metodą jest psychoterapia. Zwykle bywa ona długotrwała, ale prowadzi do psychicznego wyjaśnienia podłoża choroby.

Tags:

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • Twitter
  • RSS
Read User's Comments0

Przeszczepy skóry

Skóra pełnej grubości jest to odcinek tkanek zawierający naskórek i skórę właściwą, całkowicie oddzielony od tkanki tłuszczowej i przeniesiony w inne miejsce.

Przeszczepów skóry pełnej grubości używa się najczęściej do pokrywania małych i średnich ubytków pooperacyjnych lub pourazowych na twarzy i rękach. W ciągu 48 godzin przeszczep odżywia się wchłaniając płyny tkankowe z podłoża. W 3 dobie rozpoczyna się wrastanie naczyń z podłoża do przeszczepu.

Elastyczny opatrunek uciskowy i szwy usuwa się około 7 dni po zabiegu, o ile nie nastąpią powikłania w gojeniu. Do pokrywania ubytków na twarzy najlepiej pobierać przeszczep z okolic zamałżowinowej i nadobojczykowej, ponieważ tam jest skóra kolorem najbardziej zbliżona do skóry twarzy. Nadaje się także do pokrywania ubytków w innych okolicach, np. na rękach.
Przeszczep skóry pośredniej grubości, to odcinek skóry zawierający naskórek i część skóry właściwej, całkowicie oddzielony od podłoża. Przeszczepy te mogą być cienkie i grube. Cienkich przeszczepów używa się do pokrywania ran różnego rodzaju, grubych do pokrywania rozległych pooperacyjnych i pourazowych ubytków skóry, lub skóry i tkanki tłuszczowej np. oskalpowania, oparzenia. Rana po pobraniu przeszczepu goi się w ciągu 10-14 dni.

Najczęściej skórę pobiera się z ud i pośladków, a w dalszej kolejności z grzbietu, pośladków, brzucha i kończyn.

Tags:

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • Twitter
  • RSS
Read User's Comments0

Najczęściej występujące choroby tarczycy

Choroba Gravesa-Basedowa – zaczyna się od nadczynności, a jej symptomy są zwykle bardzo silne. Po rutynowej terapii praca tarczycy może wrócić do normy, ale może też rozwinąć się w niedoczynność. Początkowo lekarz zaleca tabletki tzw. tyreostatyki, których zadaniem jest spowolnienie pracy gruczołu.

Zdarza się jednak, że nie przynoszą spodziewanego efektu i wówczas trzeba stosować leczenie jodem promieniotwórczym, który przyjmuje się w kapsułkach. Terapia nie jest więc szczególnie skomplikowana, ale musi być prowadzona w fachowych ośrodkach – zakładach medycyny nuklearnej. Wymaga bowiem odpowiedniego przygotowania.

Najpierw należy przeprowadzić badania scyntygraficzne, a następnie dobrać odpowiednią dawkę jodu promieniotwórczego. Po leczeniu objawy nadczynności wygasają. Endokrynolodzy przyznają jednak, że bardzo trudno jest precyzyjnie dobrać dawkę jodu. W związku z tym może dojść do uszkodzenia tarczycy, a w efekcie do jej niedoczynności, wtedy terapia polega na codziennym przyjmowaniu hormonów.

Wole guzkowe – do powiększenia tarczycy może dojść zarówno przy nadczynności, jak i niedoczynności. W rozrośniętej tarczycy czasem pojawiają się guzki i niektóre z nich mogą same produkować hormony. Endokrynolodzy mówią wówczas o wolu guzkowym nadczynnym. Widocznym sygnałem, że gruczoł nadmiernie się rozrasta jest powiększenie obwodu szyi. Czasem dotykiem można wyczuć guzki. Leczenie zależy od wielkości guzka, poziomu hormonów tarczycy, wyniku badania USG oraz biopsji.

Tags:

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • Twitter
  • RSS
Read User's Comments0

Najczęstsze zmiany skórne

Włókniak to łagodny nowotwór skóry wywodzący się z elementów tkanki łącznej skóry właściwej. Zazwyczaj pojedynczy guzek na szypule, występuje w obrębie powłok brzusznych lub w dużych zgięciach, np. w pachwinach i pachach. U osób starszych, najczęściej u kobiet, spotyka się nitkowane włókniaki starcze, umiejscowione na szyi, karku i w okolicach pach. Ich wielkość to 2 – 10 mm. Usunięcie zmian odbywa się chirurgicznie lub laserowo.

Ziarniak naczyniowy to zmiana związana z nowotworzeniem naczyń włosowatych, zazwyczaj wywołany urazem i/lub zakażeniem bakteryjnym. Zmiana zazwyczaj występuje pojedynczo, jest sinoczerwona, wilgotna i skłonna do krwawienia. Występuje najczęściej na twarzy i rękach, wykazuje szybki wzrost, ale jest bezbolesna. Usunięcie odbywa się chirurgicznie, laserowo lub kriochirurgicznie.

Znamiona barwnikowe to skupiska barwnika zwanego melatoniną, powszechnie znane jako pieprzyki. Przyczyną ich powstawania są uwarunkowania genetyczne, zaburzenia hormonalne i nadmierne naświetlanie skóry promieniami UV. Ich kolor to cała paleta barw zaczynając od żółtego a kończąc na prawie czarnym. Mogą być płaskie lub lekko wypukłe, bez włosów lub z włosami oraz różnej wielkości. Niestety istnieje prawdopodobieństwo, że znamiona przemienią się w złośliwą postać nowotworu, czyli w czerniaka. Nie oznacza to, że każdy pieprzyk zmieni się w raka, ale warto przyglądać się swoim znamionom i w niepokojących sytuacjach szybko reagować.

Tags:

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • Twitter
  • RSS
Read User's Comments0

Leczenie żylaków

Skleroterapia, jako jedna z metod leczenia żylaków, wybierana jest w sytuacjach, gdy istnieje ryzyko wykonania zabiegu chirurgicznego. Terapię prowadzi się również na wyraźne życzenie pacjenta, przy czym jest on informowany przez lekarza o przewidywanych efektach i możliwościach powikłań. Ponadto lekarz przedstawia pacjentowi wszelkie wady i zalety skleroterapii w porównaniu z postępowaniem chirurgicznym. Skleroterapia jest zabiegiem wymagającym współpracy pacjenta z lekarzem. Istotne jest by pacjent stosował się do zaleceń lekarza tak przed, jak i po zabiegu. Warto wziąć pod uwagę fakt, że żylaki to nie jedynie defekt estetyczny, ale również poważny problem zdrowotny.

Najczęstsze wskazania do zabiegu skleroterapii to:
- teleangiektazja /pajączki żylne skóry/
- wenulektazja /rozszerzone naczynia śródskórne/
- zmiany w obrębie żył siatkowatych
- małe żylaki /1-3 mm/
- żylaki pozostałe lub nawracające po operacji
- żylaki umiejscowione wokół owrzodzenia
- niewydolne żyły powierzchniowe i przeszywające
- krwawienia z rozerwanego żylaka /doraźnie/

W niektórych przypadka skleroterapia może być stosowana jedynie jako zabieg uzupełniający po operacjach.

Przeciwwskazaniem do przeprowadzenia zabiegu są:
- uczulenia na środki obi terujące
- zakrzepica żył głębokich
- poważne choroby układowe
- infekcje układowe lub miejscowe
- rozległe zakażenia bakteryjne skóry
- ciężkie przypadki niedokrwienia kończyn
- nie dające się wyleczyć obrzęki kończyn dolnych
- unieruchomienie

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • Twitter
  • RSS
Read User's Comments0

Badania ultrasonograficzne podczas ciąży

Jednym z powszechnie wykonywanych nieinwazyjnych badań prenatalnych jest badanie USG. Obecnie niemal każdy gabinet ginekologiczny jest wyposażony w aparaturę do wykonywania, a w coraz większej liczbie gabinetów można spotkać najnowocześniejsze aparaty USG 3D (ultrasonografii trójwymiarowej). Badanie ultrasonograficzne jest wykonywane podczas każdej ciąży co najmniej trzy razy – w pierwszym, drugim i trzecim trymestrze ciąży. Podczas tego rodzaju badań można sprawdzić, czy ciąża rozwija się prawidłowo, ocenić rozwój płodu, ilość wód płodowych, stan łożyska etc., określić płeć dziecka, oszacować przewidywany termin porodu oraz – przede wszystkim – wykryć i zdiagnozować wiele wad wrodzonych, chorób genetycznych i nieprawidłowości rozwojowych u nienarodzonego dziecka (w tym wszelkie anomalie anatomiczne, takie choroby jak zespół Downa i wiele innych). Jeśli ciąża rozwija się dobrze, a badania ultrasonograficzne nie wskazują na żadne nieprawidłowości – a tak jest na szczęście w zdecydowanej większości przypadków – USG dostarcza też przyszłym rodzicom wyjątkowo wzruszających przeżyć wynikających z możliwości oglądania na własne oczy nienarodzonego jeszcze dziecka.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • Twitter
  • RSS
Read User's Comments0

Zapłodnienie pozaustrojowe

Pojęciem tym określa się kilka powiązanych ze sobą etapów, a mianowicie: stymulacje owulacji, pobranie komórki jajowej, właściwe zapłodnienie pozaustrojowe, przeniesienie zarodka do jamy macicy, wczesną diagnostykę ciąży oraz ocenę jej rozwoju.

Po kilku latach badań ginekologicznych stwierdzono, że znacznie większą szansę rozwoju ciąży uzyskuje się przenosząc jednorazowo kilka zarodków. W fizjologicznym cyklu owulacyjnym dojrzewa jeden pęcherzyk, a zatem uzyskanie większej ich liczby wymaga stymulacji. Rozwój poszczególnych pęcherzyków ocenia się ultrasonograficznie oraz biochemicznie i na tej podstawie wybiera się moment najodpowiedniejszy do pobrania komórek jajowych. Pobrania dokonuje się przy pomocy laparoskopii lub pod kontrolą obrazu ultrasonograficznego. Następnie pobrane komórki umieszcza się w stałych, sterylnych warunkach w cieplarce hodowlanej.

Jednym z warunków skuteczności zapłodnienia pozaustrojowego jest dobranie odpowiedniego płynu hodowlanego, atmosfery gazów i utrzymanie stałej temperatury w trakcie hodowli. Po pewnym czasie do komórki jajowej dodaje się przygotowane uprzednio plemniki partnera.

Komórki jajowe i plemniki ponownie zostają poddane inkubacji, a po kilkunastu godzina można stwierdzić pod mikroskopem, czy doszło do ich połączenia. Dzielące się, złożone z dwu lub ośmiu blastomerów zarodki umieszcza się w specjalnie skonstruowanym cewniku i wprowadza je do jamy macicy. Od tego momentu rozpoczyna się okres oczekiwania na zagnieżdżenie się jaja w jamie macicy.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • Twitter
  • RSS
Read User's Comments0

Leczenie nadciśnienia

Leczenie nadciśnienia jest długotrwałe, ale odpowiednio wczesne rozpoczęcie leczenia łagodzi przebieg choroby, zapobiega jej powikłaniom i wydłuża życie chorych. Leczenie ustala i prowadzi lekarz hipertensjolog., ale skuteczność i prawidłowy przebieg leczenia zależy w dużym stopniu od postawy chorego, jego zdyscyplinowania i pozbawionego emocji stosunku do swojej choroby.

Leki należy przyjmować dokładnie według zaleceń lekarza. Chory nie może wykonywać żadnych zmian na własną rękę, bez skontaktowania się z lekarzem prowadzącym. Jednoczesne leczenie się u kilku lekarzy, którzy nie wiedzą o sobie wzajemnie i zalecają różne leki, może być groźne. Jeżeli zachodzi potrzeba równoległego leczenia przez lekarzy innych specjalności, lekarz prowadzący powinien być o tym poinformowany. Pozwala to na dobranie odpowiednich leków nie wchodzących ze sobą w niekorzystne interakcje.

Niefarmakologiczne metody leczenia to głównie sposoby postępowania mające na celu uregulowanie trybu życia i pracy, czyli wyeliminowanie napięć i konfliktów. Niekiedy korzystne jest leczenie uzdrowiskowe w odpowiednio dobranej miejscowości. Chorzy z nadciśnieniem czują się zazwyczaj lepiej w miejscowościach nizinnych. Równie ważne znaczenie ma odpowiednio dobrana, regularna aktywność fizyczna.

Możliwe jest uprawianie turystyki pieszej, rowerowej, pływania, gimnastyki (z wyłączeniem przyrządowej). Zwalczanie nadciśnienia wiąże się także ze sposobem odżywiania i zwalczaniem otyłości.

Tags:

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • Twitter
  • RSS
Read User's Comments0

Niedoczynność przysadki

Jest zespołem objawów spowodowanych niedoborem hormonów wytwarzanych przez samą przysadkę oraz przez gruczoły pozostające pod jej kontrolą. Lekarzem, który zajmuje się chorobami przysadki jest endokrynolog

Do najczęstszych przyczyn niedoczynności należą guzy nowotworowe rozwijające się w jej obrębie lub sąsiedztwie, poporodowa martwica przysadki i urazy czaszki. Rzadziej dochodzi do upośledzenia jej funkcji w przebiegu miejscowych zmian zapalnych, gruźliczych i zaburzeń naczyniowych (udar przysadki). Niedoczynność mogą także wywołać zabiegi neurochirurgiczne na tym gruczole i jego napromieniowanie. Czynność przysadki mogą także pogarszać choroby podwzgórza z niedoborem neurohormonów pobudzających wydzielanie jej tropin.

Objawami typowymi niedoczynności przysadki są: osłabienie, zmniejszenie sprawności fizycznej, spowolnienie, senność, brak miesiączki, osłabienie popędu płciowego, impotencja, upośledzenie pamięci. Skóra staje się sucha blada o żółtawym odcieniu. Na łokciach widoczne jest łuszczenie. Brodawki sutkowe i ich otoczki ulegają odbarwieniu. Brak jest owłosienia łonowego i pachowego, brwi ulegają przerzedzeniu. Ciśnienie krwi jest niskie, zwłaszcza w pozycji stojącej. W narządzie rodnym pojawiają się zmiany zanikowe. Typowa jest niepłodność. Może wystąpić skłonność do niedocukrzenia krwi, szczególnie na czczo i po wysiłku fizycznym. Wszystkie te objawy narastają stopniowo, powoli. Niekiedy zdarzają się krótkotrwałe zasłabnięcia mające związek z niedocukrzeniem i spadkiem ciśnienia. W poporodowej martwicy charakterystyczny jest brak pokarmu w piersiach, a także brak miesiączki.

Tags:

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • Twitter
  • RSS
Read User's Comments0

Protetyka stomatologiczna

Protetyka to dział stomatologii zajmujący się poprawianiem oraz odtwarzaniem prawidłowego układu zębów. W jej zakres wchodzi uzupełnienie zarówno utraconych tkanek zęba, jak i pojedynczych lub mnogich braków zębowych. Nie chodzi tylko o względy estetyczne. Zęby stanowią jeden spójny zespół, a brak jego części może spowodować dalsze komplikacje, np. przesuwanie się i obracanie zębów sąsiadujących z luką, „wydłużanie się” zębów przeciwstawnych czy zanik kości. Wszystko to może być przyczyną utraty kolejnych zębów oraz nieprawidłowości w działaniu stawów skroniowo – żuchwowych. Czołowym specjalistą w dziedzinie chirurgii stomatologicznej w Polsce jest dr Kornel Krasny.
Protezy można podzielić na stałe, które są mocowane w jamie ustnej pacjenta na stałe i ruchome, które można wyjmować.
Uzupełnienia protetyczne ruchome to m.in. protezy akrylowe osiadające, które stosuje się w przypadku bezzębia lub bardzo rozległych braków zębowych, protezy szkieletowe, które osadza się nie tylko na dziąsłach i błonie śluzowej jamy ustnej, ale również na zębach. Alternatywą dla pierwszych są protezy nylonowe wykonane ze specjalnego elastycznego tworzywa, które zapewnia większość odporność na łamanie, większy komfort użytkowania oraz estetykę.
Uzupełnienia protetyczne stałe to korony i mosty. Korony protetyczne to przypominająca czapeczkę nakładka osadzona na oszlifowanym zębie. Mogą być one wykonane z metalu i pokryte porcelaną lub pełnoceramiczne. Te drugie są niemal idealną imitacją zdrowych zębów. Mosty ceramiczne to genialna alternatywa implantów, zakłada się je na wcześniej przygotowanych zębach pacjenta. Tu podobnie jak w koronach wyróżniamy mosty porcelanowe oraz pełnoceramiczne. Istnieją również licówki, czyli bardzo cienkie listki porcelany przyklejane do zębów pacjenta. Leczenie nimi stosuje się z celu odbudowy urazowego złamania przedniej części zęba oraz estetycznej korekty mocno przebarwionych lub startych zębów.

Tags:

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • Twitter
  • RSS
Read User's Comments0