Psychoterapia

Jest to zespół metod wspomagających leczenie lub też samodzielne metody leczenia rozmaitych, skomplikowanych problemów natury psychicznej. W odróżnieniu od leczenia czysto medycznego, wspólną cechą tych metod jest kontakt międzyludzki. Po raz pierwszy termin „psychoterapia” został zastosowany ponad 1000 lat temu przez Ali al-Tabari, który docenił rolę wsparcia psychicznego dla osób chorych oraz rolę kontaktów międzyludzkich.
Nowoczesna psychoterapia wywodzi się bezpośrednio z psychoanalizy, ale współcześnie ma wiele powiązań z psychologią poznawczą i postaci. Obecnie psychoterapię należy podzielić na dwie odrębne dziedziny: psychoterapię i pomoc psychospołeczną. Psychoterapia jest leczeniem zaburzeń nerwicowych i zaburzeń osobowości, natomiast pomoc psychospołeczna to wsparcie udzielane osobom z niezdefiniowaną chorobą. Psychoterapię, w rozumieniu prawa, mogą prowadzić jedynie osoby z odpowiednimi kwalifikacjami, natomiast pomoc psychospołeczną praktycznie wszyscy.
Celem psychoterapii jest zmiana zachowań pacjenta, jego rozwój emocjonalny, samokontrola, umiejętność radzenia sobie ze stresem i lękiem, podniesienie samooceny, umiejętność tworzenia więzi oraz komunikowania się z otoczeniem.

Główne nurty w podejściu psychoterapii:

- psychoanalityczne;
- behawioralno-poznawcze;
- humanistyczno-egzystencjalne;
- systemowe;
- inne – psychoterapia Ericksonowska.
-psychiatra Warszawa

Tags:

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • Twitter
  • RSS
Read User's Comments0

Gastroskopia

est metodą diagnostyczną górnego odcinka przewodu pokarmowego, właściwa jej nazwa brzmi panendoskopia, ale częściej używana jest nazwa skrócona – gastroskopia. Badanie przeprowadza gastrolog wprowadzając do przełyku giętką rurkę (endoskop), zakończoną układem przekazującym obraz oraz zaopatrzoną w źródło światła.
Badanie przeprowadza się w znieczuleniu miejscowym gardła, ponieważ wprowadzanie endoskopu może być bolesne dla pacjenta. Nieuniknione jest nieprzyjemne uczucie duszenia oraz odruch wymiotny, a także podrażnienie gardła występujące po badaniu.
Zastosowanie tej metody diagnostyczne pozwala na oglądanie podczas jednego badania kilku części przewodu pokarmowego: przełyku, żołądka i dwunastnicy. Umożliwia także pobranie materiału do badań cytologicznych i histopatologicznych, a jednocześnie wykonanie drobnych zabiegów, takich jak usunięcie polipów błony śluzowej, zatamowanie drobnych krwawień w przewodzie pokarmowym, a niekiedy nawet usunięcie drobnych ciał obcych. Możliwe jest także endoskopowe poszerzenie powstałych w przełyku zwężeń. W trakcie gastroskopii możliwe jest, w przypadku leczenia otyłości, założenie balonu żołądkowego.
Jest badaniem bezpiecznym i dlatego może być wykonywane w warunkach ambulatoryjnych, ale na wykonanie potrzebna jest pisemna zgoda pacjenta.
Gastroskopia pozwana na wykrycie wielu groźnych chorób min: żylaków i raka przełyku, zapalenia błony śluzowej przełyku, raka żołądka i choroby wrzodowej.

Tags:

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • Twitter
  • RSS
Read User's Comments0

Ultrasonografia w położnictwie i ginekologii

Ultrasonografia interwencyjna polega na wprowadzeniu pod kontrolą USG cienkiej igły w celu pobrania materiału do badania lub podania krwi albo leku. W położnictwie ma zastosowania przy: pobieraniu płynu owodniowego (niopunkcja), pobieraniu krwi płodu, usuwaniu treści z guzów i torbieli płodu, przetaczaniu krwi płodu w konflikcie serologicznym. Służy także przy zabiegach wykonywanych na płodzie: zakładaniu cewnika np. w niedrożności dróg moczowych, biopsji trofoblastu do badań prenatalnych.
W ginekologii stosuje się do biopsji guzów, opróżnienia torbieli i zbiorników płynu, pobierania komórki jajowej w celu zapłodnienia pozaustrojowego.

Endosonografia – jest to badanie ultrasonograficzne np. przez pochwowe (trans waginalne) w podejrzeniu ciąży pozamacicznej, diagnostyce jajników, pobieraniu komórki jajowej oraz badanie przez odbytnicę (transrektualne) przydatne w ocenie raka szyjki macicy.

Bezpieczeństwo USG w położnictwie w świetle dotychczasowych badań, używając współczesnej aparatury: wpływ fal zależy od czasu i dawki ultradźwięków, ale dotychczas nie stwierdzono u człowieka ubocznych skutków badania ultrasonograficznego. Mimo tego stwierdzenia nie można przyjąć, że USG jest całkowicie nieszkodliwym badaniem. Szczególnie dotyczy to bardzo wczesnego etapu rozwoju jaja płodowego. Dlatego też badanie wymaga wskazań lekarskich, a korzyści medyczne lub psychologiczne mogą przewyższyć ewentualne ryzyko.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • Twitter
  • RSS
Read User's Comments0

Torbiele

Jednym z częśtych przyczyn zgłaszania się do ginekologa są torbiele. Torbiele można porównać do wypełnionych płynem lub zgrubiałą tkanką baloników. Powstają w jednym lub obu jajnikach, ich wielkość to zazwyczaj kilka centymetrów, ale mogą urosnąć do rozmiaru pomarańczy. Mogą się znajdować wewnątrz lub na zewnątrz jajnika i przylegać do jego ściany. Gdy są małe nie dają żadnych objawów, a zdiagnozować je można podczas badania USG przezpochwowego. Duże torbiele powodują ból brzucha, wzdęcia, zaparcia i częste oddawanie moczu.
Najczęstszą przyczyną powstawania torbieli są zaburzenia hormonalne. Podczas prawidłowego cyklu miesiączkowego dojrzewa i pęka pęcherzyk Graffa, a z niego uwalnia się komórka jajowa. W przypadku zaburzeń hormonalnych pęcherzyk może nie pęknąć, ale cały czas rosnąć i wypełniać się płynem surowiczym.
Niektóre torbiele pękają samoistnie i zostają naturalnie wydalone podczas kolejnych cykli. Inne wymagają leczenia farmakologicznego za pomocą leków hormonalnych, które hamują ich wzrost lub prowadzą do zwłóknienia (torbiel wygląda wtedy jak wysuszona rodzynka i należy go obserwować). Niektóre torbiele leczy się antybiotykami lub środkami przeciwzapalnymi. Jeśli lekarz zdecyduje, że konieczne jest operacyjne usunięcie zmian, nie należy z tym zwlekać, ponieważ nowotwory jajników również przyjmują formę torbieli. Ponad to mogą się one skręcać, powodować krwotok do otrzewnej lub uszkodzić jajnik. Można je usunąć metodą laparoskopową lub przez otwarcie powłok brzusznych, czyli laparotomię.

Tags:

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • Twitter
  • RSS
Read User's Comments0

Atopowe zapalenie skóry

Atopowe zapalenie skóry to choroba spowodowana czynnikami genetycznymi, odpornościowymi i środowiskowymi. Stan zapalny skóry jest wynikiem reakcji obronnej na alergeny, czyli coraz bardziej popularnej alergii, a samej chorobie towarzyszą nawracające infekcje bakteryjne. Gdy tego typu zmiany pojawią się na skórze powinien zobaczyć je lekarz dermatolog
Objawy choroby będą bardzo różne u różnych osób jednak zazwyczaj jest to utrudniający normalne funkcjonowanie świąd, opuchlizna, uczucie suchości skóry, zaczerwienienie, plamy i wysypka, a nawet pęcherze z wodnistą wydzieliną. Innymi objawami, które występują od początku choroby lub pojawiają się w późniejszym stadium są pogrubiony fałd szyjny i fałd pod dolną powieką oka oraz plamki na źrenicach.
Przy atopowym zapaleniu skóry bardzo ważna jest odpowiednia pielęgnacja zmian skórnych. Ok.98% pacjentów odczuwa suchość skóry spowodowaną nieprawidłowym funkcjonowaniem gruczołów łojowych oraz mniejszą ilością naturalnych środków nawilżających zawartych w skórze. Do zwalczania suchości stosuje się preparaty nawilżające i natłuszczające tzw. emolienty na bazie tłuszczów pochodzenia zwierzęcego, olei roślinnych, syntetycznych lipidów oraz substancji mineralnych takich jak parafina. Preparaty te zaleca się dodawać do kąpieli, która powinna trwać 10-15 minut w temperaturze ok 37oC. Osuszanie ciała powinno odbywać się przez przykładanie do niej miękkich ręczników, nigdy przez pocieranie. Na wilgotną skórę jeszcze raz nakłada się środek natłuszczający, który działa ok. 4 godzin, więc zabieg należy powtarzać 4-5 razy dziennie.
Leczenie w przypadku atopowego zapalenia skóry polega głównie na leczeniu objawowym, czyli zaleczaniu. Jeśli jest możliwe zidentyfikowanie alergenów, chory powinien ich unikać jednak nie zawsze jest to możliwe lub chory uczula się na nowe substancje.

Tags:

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • Twitter
  • RSS
Read User's Comments0

Skleroterapia – przygotowanie, przebieg, zachowanie po zabiegu.

Z problemem żylaków czy pajączków należy zgłosić się do lekarza flebologa, który podczas pierwszej wizyty wykona badanie USG – Doppler, aby ocenić stan zastawek żylnych regulujących kierunek przepływu krwi w naczyniach. Jeśli nie ma żadnych przeciwwskazań, np. zakrzepicy żył głębokich, ciężkich przypadków niedokrwienia kończyn czy nie dających się wyleczyć obrzęków kończyn dolnych, pacjent może zacząć przygotowywać się do zabiegu. Na 2-3 tygodnie przed planowanym terminem powinno się rozpocząć przyjmowanie ok. 4-6 tabletek Rutinoscorbinu dziennie. Jeśli jest taka potrzeba lekarz może zalecić wykonanie dodatkowych badań, np. RTG, USG czy badanie przepływów tętniczych.
Zabieg skleroterapii przeprowadzany jest bez znieczulenia, a pacjent znajduje się w pozycji leżącej dzięki czemu ciśnienie w żyłach obniża się prawie do zera, a opróżnione z krwi naczynia lepiej reagują na podawane leki. Zabieg polega na wstrzykiwaniu do światła naczynia środka farmakologicznego, rozpoczyna się od większych żył, a kończy na pajączkach. Cały zabieg trwa ok. 10-30 minut, a lekarz wykonuje od kilku do kilkunastu nakłuć. Jeśli żylaków jest bardzo dużo i znajdują się na dużej powierzchni ciała, zabieg przeprowadza się seriami, za każdym razem ostrzykując powierzchnię nie większą niż 100 – 200cm2.
Po zabiegu na ostrzykiwane miejsce zakłada się opaskę uciskową, z która pacjent powinien spacerować przez przynajmniej pół godziny.

Zabronione jest wtedy stanie, siedzenie czy leżenie. Przez kolejne dni zaleca się delikatną aktywność fizyczną, ale bez gwałtownych ćwiczeń. Istnieje również zakaz przegrzewania nóg na słońcu, w solarium, w saunie czy podczas kąpieli. Proces gojenia się zasinień i obrzęków może trwać od 4 do 6 tygodni, w zależności od wielkości żylaków i ostrzykiwanej powierzchni.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • Twitter
  • RSS
Read User's Comments0